دانشجویان ایرانی دانشگاه اتاوا (ISAUO)

با هماهنگی های انجام شده توسط گروه دانشجویان ایرانی دانشگاه اتاوا (ISAUO) در روز یکشنبه 14 اکتبر برنامه دوچرخه سواری کوهستان به مسافت 40 کیلومتر در طبیعت بسیار زیبا ، رنگارنگ و پاییزی Gatineau Park انجام شد . یکی از مناطق بسیار دیدنی در این پارک ، دریاچه Pink Lake می باشد و به گفته دوستان شاید تا هفته آینده به اوج زیبایی خود برسد چون هنوز بعضی از درختان به رنگ سبز بودند و با تبدیل شدن رنگ آنها به قرمز و انعکاس تصاویر در دریاچه ...
هر چه در وصف این طبیعت زیبا سخن بگوییم کم گفتیم. آرام ، زیبا و باورنکردنی. تنها آرزوی ما اینست که دست بشر و پیشرفت تکنولوژی  این طبیعت زیبا را بیش از این آلوده و نابود نسازد و تمامی مردم در سراسر دنیا برای متوقف ساختن گرمایش زمین و نابودی طبیعت چاره ای بیندیشند.

در این برنامه آقایان : رضا فلاحتی – رضا قاسم آقایی – علیرضا میرزایی – مجید ناجی و محمد کریمی از گروه ISAO شرکت داشتند .

بعد از اجرای برنامه نیز در رادیو نماشوم و همصدا (رادیو های فارسی زبان در اتاوا) گزارش این برنامه و اهداف کلی سفرمان پخش شد 

عید فطر - اتاوا - 5440 کیلومتر - 170 روز

فردای روز جشن شکرگذاری (Thanksgiving) ، تورنتو را به سمت اتاوا ترک کردیم و بعد از 4 روز و نیم در شرایطی که ایرانیان مقیم اتاوا در حال برگزاری مراسم عید فطر در فرهنگسرای ایرانیان بودند ، به این شهر رسیدیم و مورد استقبال و لطف مردم و مسئولین فرهنگی سفارت ایران در کانادا قرار گرفتیم . در ابتدای حرکت هوا بارانی و ابری بود و در شب چهارم هوا بسیار سرد شد. صبح که از چادر خارج شدیم باور نمی کردیم که سطح چمن ها یخ زده باشد . تقریبا تمام لباسهایمان را پوشیده بودیم و به سختی رکاب می زدیم ، وزش باد مخالف و سرد هم حسابی کلافه مان کرده بود ، اما به محض رسیدن به شهر و ایرانیان مهربان تمامی سختیها را فراموش کردیم .

 یکی از جاذبه های طبیعی در این مسیر منطقه ۱۰۰۰ جزیره می باشد که به علت زمان کم نتوانستیم به طور کامل از این منطقه بازدید کنیم





در روز سوم مه شدیدی سراسر مسیر را پوشانده بود وتقریبا در فاصله چند متری چیزی دیده نمی شد

گروه ایرانیان تورنتو

در روز ۶ اکتبر ۲۰۰۷ و در محل سالن شهرداری نورنت یورک بعد از نمایش فیلم طبیعت و اکوتوریسم ایران ساخته آقای اینانلو ، در جمع گروهی از ایرانیان مقیم تورنتو گزارش تصویری از ابتدای سفر ، گذر از کشورهای اروپایی و ورود به کانادا ارائه شد . در این جلسه آقایان David L. Cohen و David Shiner از مسئولین شورای شهر و شهرداری استان Ontario حضور داشتند که پس از ملاقات و اعلام پیام صلح و دوستی ایرانیان و حفظ طبیعت پرچم صلح ما را امضا کردند.
اعلام این برنامه توسط روزنامه های سلام تورنتو - گنج شایگان - شهروند - ایران جوان - سایت http://iranto.ca/ شبکه ارتباطی ایرانیان مقیم تورنتو و پوشش خبری نیز توسط رادیو صدای ایران و رادیو زمانه انجام شد.

در روز ۷ اکتبر نیز برنامه راهپیمایی در منطقه بسیار زیبای Caledon Hills توسط گروه ایرانیان تورنتو ، ترتیب داده شده بود و ما نیز توانستیم در این جمع حضور یافته و از پاییز زیبا و معروف کانادا لذت ببریم . 
Forks of the credit و آبشار Cataract از جاذبه های گردشگری این منطقه می باشد .
آقای مرتضی تهرانی هماهنگ کننده جلسه گزارش برنامه و پیاده روی در جنگل بود که جا داره از ایشان کمال تشکر را داشته باشیم .

چند تصویر از پاییز ....









محله ایرانیان در تورنتو

چقدر این دنیا کوچیکه !!!!

چقدر این دنیا کوچیکه !!! این اولین جمله ای بود که وقتیکه چند روز پیش خانم May Koopman رو در تورنتو کانادا ملاقات کردیم به ما گفت . می ، از 150 کشور بازدید کرده و به بیش از 10 زبان مسلطه و صحبت می کنه .زمانیکه برای اولین بار می را در هتل جاده ابریشم یزد ملاقات کردیم , هیچ وقت فکر نمی کردیم که ممکنه همدیگر را در دوباره در اینجا ببینیم . این خانم که معمولا هم به تنهایی سفر می کنه ، سال گذشته برای یادگیری زبان فارسی به ایران آمده بود و باور کردنی نبود که در این زمان کوتاه اینچنین به زبان فارسی مسلط شده باشه به طوریکه  در مدت 2-3 ساعتی که با هم بودیم کلا با هم فارسی صحبت می کردیم .

کاشت درخت دهم در تورنتو - Planting the 10th tree for peace in Canada

در روز جمعه ۵ اکتبر ۲۰۰۷ مصادف با ۱۳ مهرماه ۸۶ موفق به کاشت درخت صلح دهم در پارک Phyllis Rawlinson Park و در شهر Richmond Hill  کانادا شدیم. این درخت در واقع اولین درخت صلح ما در قاره آمریکاست که با تلاشهای فراوان دوستان ایرانی بویژه آقای سعید سلطانپور کاشته شد. البته کاشت این درخت داستان جالبی دارد . در کانادا می بایست هزینه ای جهت کاشت درخت پرداخت شود مثلا در تورنتو ۶۰۰ دلار و در ریچموند هیل ۱۵۰ دلار . به گفته یکی از دوستان این هزینه صرف پروژه های زیست محیطی می شود ، البته از طرفی هم باعث عدم کاشت درخت توسط افراد معمولی خواهد شد . به هر حال بعد از هماهنگی های لازم یکی از اعضاء شورای شهر آقای David L. Cohen این هزینه را پرداخت نمود و روزیکه ما جهت مصاحبه برای ویزا به کنسولگری آمریکا رفته بودیم ، درخت کاشته شد و روز بعد آنرا به ما تحویل دادند !!!!

پارک ۹۹ هکتاری Rawlinson Park توسط یک خانم خیر وقف طبیعت شده بود. این خانم وصیت کرده که تحت هیچ شرایطی از این فضا برای ساخت و ساز استفاده نشود. معمولا افراد به مناسبتهایی برای خود و یا خانواده خود در این پارک درخت می کارند که هر درخت شناسنامه و مدارک مربوط به خود را دارد. این که چه کسی و با چه هدفی این درخت را کاشته. قرار شده با کمک های آقای سلطانپور پلاکی به اسم ایران کنار این درخت ما نصب شود .
در روز تحویل گرفتن درخت گروهی از ایرانیان مقیم تورنتو نیز حضور داشتند .

آبشار نیاگارا - 4896 کیلومتر - 160 روز

مطالب زیر گزارش برنامه دوچرخه سواری تورنتو - نیاگارا می باشد که توسط دوست عزیر آقای مرتضی تهرانی یکی از اعضای فعال گروه ایرانیان تورنتو تهیه شده است .

آخر هفته گذشته گروه ایرانیان تورنتو برای همراهی با نسیم و جعفر ادریسی٬ دوچرخه سواران ایرانی که در حال رکاب زدن دور دنیا برای صلح و حفاظت از محیط زیست هستند و هم اکنون در تورنتو به سر میبرند٬ برنامه دوچرخه سواری گروهی ترتیب داده بود.
مسیر از تورنتو (تقاطع شپرد و لِزلی) تا آبشار نیاگارا برنامه ریزی گردید و توقفهایی در طول مسیر در مرکز تجاری شهر تورنتو٬ اُکویل٬ سن کاترین و نیاگارا در نظر گرفته شد. برنامه روز شنبه ٢٩ سپتامبر ساعت ٧ صبح آغاز گردید و در ساعت ٣٠׃٬٨ گروه در مرکز شهر تورنتو مصاحبه ای با شبکه تِن تی وی انجام داد و به سمت اُکویل حرکت کرد. دوچرخه سواران پس از استراحتی کوتاه در اُکویل٬ حوالی ظهر به سمت شهر سن کاترین حرکت کردند و مسیر٧٥ کیلومتری را در طی ٥ ساعت پیمودند و پس از کمی استراحت٬ ٢٠ کیلومتر انتهایی را تا شهر نیاگارا روی دریاچه را طی کردند و در ساعت ٦ بعد از ظهر به مقصد رسیدند. گروه شب را در کمپ گذراند و درروز یکشنبه ساعت ١١ مسیر ٢١ کیلومتری نیاگارا روی دریاچه تا آبشارهای نیاگارا را با دوچرخه طی کرد. در مجموع دوچرخه سواران ١٨٥ کیلومتر را روز شنبه رکاب زدند.
 در کنار جعفر و نسیم ادریسی٬ فرزاد معصوم زاده٬ احسان قره گزلو و مسعود غفاری پور دوچرخه سواری کردند و هماهنگ کننده برنامه٬ مرتضی تهرانی هم قسمتهایی از مسیر را رکاب زد و اتومبیل پشبیبانی را هدایت میکرد. فرزاد معصوم زاده٬ عضو سابق تیم دوچرخه سواری و ِترا اتلان٬ دو سال پیش مسیر ونکوور تا نیاگارا را با دوچرخه برای سازمان محک (خیریه کودکان سرطانی) طی کرده بود و این بار با این گروه برای صلح و حفاظت محیط زیست دوچرخه سواری می کرد. الهام قلعه نویی ، همسر فرزاد نیز بخشهایی از مسیر را همراه با دیگر افراد گروه دوچرخه سواری کرد .

گزارش تلویزیونی Ten TV

آغاز حرکت از شهر تورنتو



بررسی مسیر توسط فرزاد و مرتضی



در مسیر حرکت









استراحت در بین مسیر





آبشار نیاگارا









کمپینگ



ثبت خاطرات سفر توسط احسان و فرزاد

اطلاعیه !!! گزارش برنامه تصویری در تورنتو

Toronto-Iranians group has organized a session with Nasim and Jafar Edrisi, Iranian cyclists pedaling around the world for Peace and Environmental Conservation. They will explain their mission and will give us a report of their journey from Iran to Canada through Europe

North York Civic Centre, Council Chamber
5100 Yonge street, North York, ON
Saturday, Oct. 6, 2007, 6 to 9 pm

گروه ایرانیان تورنتو جلسه ای برای آشنایی با نسیم و جعفر ادریسی دوچرخه سواران ایرانی که در حال رکاب زدن دور دنیا برای صلح و حفظ محیط زیست هستند و هم اکنون در تورنتو به سر می برند ، ترتیب داده است . نسیم و جعفر ضمن تشریح اهداف ، گزارش تصویری از سفرشان از ایران تا کانادا از طریق اروپا را ارائه می نمایند . در ضمن فیلمهایی از طبیعت ایران و صنایع دستی این کشور به نمایش گذاشته خواهد شد .
زمان : شنبه ۶ اکتبر ساعت ۶ الی ۹ عصر
مکان : سالن شهرداری نورنت یورک - شماره ۵۱۰۰ - خیابان یانگ
لطفا برای کسب اطلاعات بیشتر با تلفن [phone] تماس حاصل فرمایید .

ادامه گزارش هلند

روز های آخری که در کشور هلند به سر می بردیم ، توانستیم چندین برنامه کوتاه مدت  دوچرخه سواری اجرا کنیم و از جاذبه های این کشور دیدن کنیم .

Zaanse Schans یکی از مکانهای بسیار زیبا و توریستی نزدیک به آمستردام است ، در این روستای کوچک آسیاب های معروف هلندی ، خانه های قدیمی ، کارگاههای تولید پنیر و کفش چوبی و  فروشگاه های مختلف وجود داشت . در یکی از این فروشگاه ها نحوه ساخت کفشهای چوبی و معروف هلندی ، نمایش داده می شد . این کفشها از چوب Popular ساخته می شود. چون در این کشور به علت رطوبت زیاد مناطق ، در زمانهای گذشته کشاورزها و افراد بومی از کفشهای نامبرده استفاده می کردند. در یکی دیگر از این فروشگاه ها نحوه ساخت پنیر معروف Zans Chans برای مردم نمایش داده می شد .

در یک برنامه دو روزه نیز از جزیره زیبای Texle دیدن کردیم . برای رسیدن به این جزیره می بایست با کشتی از دریا عبور کرد . قرار بود که هنگام بازگشت از مسیری دیگر برگردیم و از جاده ۳۰ کیلومتری که بر روی دریا ساخته اند گذر کنیم ، اما متاسفانه به علت کمبود وقت این برنامه را از دست دادیم .
توریستهای خسته از شلوغی شهر و تکنولوژی، برای آرامش گرفتن به این جزیره سفر می کنند. گوسفند های جزیره Texle  نیز بسیار معروف هستند .

در کشور هلند وجود مسیر های دوچرخه سواری بسیار حائز اهمیت است ، به طوریکه در بعضی قسمتها که جاده کم عرض می شود ، نه تنها این مسیرها از بین نمی روند بلکه فضای مربوط به عبور ماشینها باریکتر می شوند.

همانطور که گفته بودم در روزهای آخر اقامت در هلند با  آقای سیغاریان و خانم مرکزی آشنا شدیم و در مدتی که مهمان این عزیزان بودیم ، همراه آنها از شهر آمستردام دیدن کردیم .

کشور هلند. مهد دوچرخه سواری دنیا. در این کشور تقریبا همه از دوچرخه استفاده می کنند ؛ حتی تاکسی ها و روزنامه فروشها .

پارکینگ ۳ طبقه برای دوچرخه !!!

یکی از مکانهای زیبا در آمستردام بازار فروش گل بود . در ماه سپتامبر بهترین زمان برای کاشت پیاز لاله می باشد و به همین خاطر بازار مملو بود از پیازهای مختلف انواع لاله . لاله واژگون زرد و قرمز نیز در این میان جایگاه خواصی داشتند .

این هم نوعی کسب درآمد ، نواختن موزیک با ابزاری غیر متعارف ، اما با صدایی بسیار زیبا و دل نشین .

خانه شخصی و موزه رامبراد نقاش معروف هلندی .

در هلند ، خرید - فروش و مصرف مواد مخدر آزاد می باشد ، به طوریکه در کافی شاپهای مخصوص فروش مواد وجود دارد. با این وجود آمار معتادین و مصرف کنندگان مواد مخدر این کشور نسبت به کشورهای دیگر بسیار پایین است !!

پاریس و لندنی متفاوت ! - 4615 کیلومتر - 152 روز

همانطور که در گزارش قبلی گفته بودیم قرار است در تاریخ 29 و 30 سپتامبر با همراهی جمعی از ایرانیان مقیم کانادا مسیر تورنتو – آبشار نیاگارا را دوچرخه سواری کنیم ، تا رسیدین به این تاریخ ، زمان مناسبی بود که سری به شهرهای اطراف بزنیم . برنامه خاصی نداشتیم تا اینکه از طریق آقای سلطانپور با دوست عزیز و مهربانی با نام آقای یحیی نطاق آشنا شدیم . بهانه خوبی تا برای دیدن ایشان به شهر London در 200 کیلومتری غرب تورنتو برویم .

نکته جالب اینکه قبل از ورود به کانادا نگران سرمای پاییز بودیم ولی آفتاب و گرمای این چند روز باورنکردنی بود. مدت دو روز ، در هوایی بسیار گرم و آفتابی، مسیر 238 کیلومتری را طی کردیم و مجبور شدیم کیلومترهای آخر را در تاریکی رکاب بزنیم . در اینجا دیگر خبری از جاده های مخصوص دوچرخه سواری نیست ، سایز ماشینها مخصوصا کامیونها هم بسیار بزرگتر از اروپا است و عملا رکاب زدن در جاده های کانادا خطرناک است .به خاطر تاریکی شدید ، 20 کیلومتر مانده به شهر در کنار جاده ایستادیم تا شاید به وسیله ماشین و یا وانتی ادامه بدهیم ، اما بعد از 10 – 15 دقیقه انتظار خبری نشد و کسی حاضر نبود بایستد ، پس مجبور بودیم در آن شرایط سخت و خطرناک ادامه دهیم . هرچی چراغ داشتیم به کوله هایمان بستیم تا شاید راننده ها ما را بهتر ببینند . به هر حال به سلامت رسیدیم و بعد از دیدن آقای نطاق خستگیمان کاملا فراموش شد .

شهر London  با حدود 300000 نفر جمعیت ، شهری است دانشجویی . مدت یک روز را در آن شهر ماندیم و با خاطره ای خوش آنرا ترک کردیم . برای اینکه دوباره به شب برخورد نکنیم ، اینبار مسیر برگشت را 2 روز و نیم برنامه ریزی کردیم اما به علت بارندگی شدید دوباره دچار مشکل شدیم . شب اول را در یک مزرعه خوابیدیم . مزرعه پر بود از حیوانات خانگی و چندین سگ و گربه . سگ آقای مزرعه دار سایز بسیار کوچکی داشت اما بسیار قوی و پر زور و با یک حرکت تیرک چادرمان را شکست . با زحمت و کلی چسب آنرا چسباندیم اما نیمه های شب یکی از گربه ها هم روی چادرمان پرید و دوباره تیرک شکست .

 به خاطر باران شدید مجالی برای تعویض و یا تعمیر نبود پس تا صبح صبر کردیم . قصد داشتیم صبح خیلی زود به راه بیافتیم ، اما باران مجال نمی داد حدود ساعت 9 دیگر خسته شدیم و راه افتادیم . بعضی قسمتهای جاده بسیار باریک و خطرناک بود ، کامیونها با سرعت از کنارمان رد می شدند و آب باران را به سرتا پایمان می ریختند اما با دل سپردن به زیبایی های مسیر (پاییز رویایی استان اونتاریو) به پیش می رفتیم. بعد از ظهر هوا کمی بهتر شد و باران قطع شد اما شب دوم دوباره تا صبح باران بارید ، ما هم در یک پارک عمومی و درست روبری دریاچه اونتاریو(Ontario) چادر زدیم و با خودمان فکر می کردیم که تا چند روز پیش در کنار دریای شمال خوابیده بودیم و حالا هزاران کیلومتر آنطرفتر به فکر ادامه مسیر هستیم .

از بدو ورود به تورنتو جاهای جالبی رو دیدیم و سر زدیم و یکی از آنها رفتن به آرایشگاه ایرانی بود (آرایشگاه دوستان) و بعد از حدود 5 ماه تونستم موهام رو مرتب کنم .

برج  CN tower بلندترین ساختمان جهان با ارتفاع 33/553 متر

خیابان Yonge به طول 1896 کیلومتر ، بلندترین خیابان جهان که انتهای آن به مرکز شهر تورنتو می رسد

 اسم بعضی از شهرهای کانادا از روی شهرهای مهم کشورهای اروپایی گرفته شده است

این روزها همه در تدارک جشن هالووین هستند . هالووین یکی از جشنهای سنتی مغرب‌زمین است که مراسم آن در شب 31 اکتبر برگزار می‌شود. در آن شب معمولاً کودکان لباسهای عجیب و غیرمرسوم میپوشند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران میروند. جشن هالووین بیشتر در کشورهای امریکا، ایرلند، اسکاتلند و کانادا مرسوم است. این جشن را مهاجران ایرلندی و اسکاتلندی در سده 19 ام با خود به قاره امریکا آوردند.
یکی از نمادهای هالووین یک کدوتنبل توخالی است که برای آن دهان و چشم به صورتی ترسناک درآورده شده و با روشن کردن شمع در درون کدوتنبل به آن جلوه‌ای ترسناک داده می‌شود.

این هم چندتصویر از شهر تورنتو

پاییز هیچ حرف تازه‌ای برای گفتن ندارد
با این همه
از منبر بلند باد
بالا که می‌رود
درخت‌ها چه زود به گریه می‌افتند (حافظ موسوی)